Skip to main content

In Jeruzalem leeft een jonge vrouw met een bijzonder verhaal en roeping. De Amerikaanse Casey Tait verruilde de uitgestrekte vlaktes van North Carolina voor het Midden-Oosten, en heeft haar thuis gevonden in Israël. Een land dat nu verscheurd wordt door oorlog, maar toch houdt ze hoop voor Gods volk.

Het interview vindt plaats in Amsterdam, een stad die ze al een paar keer eerder heeft bezocht. Ze is op doorreis, en kan nog maar net ruimte maken in haar overvolle agenda. Onverwachts liep haar werkvisum af, waardoor ze binnen 48 uur haar spullen moest pakken, en het land waar zij zich thuis is gaan voelen, moest verlaten.

Het avontuur van Casey begon ruim tien jaar geleden met een aarzelende stap op Israëlische bodem. “Ik had nooit gedacht dat ik daar zou gaan wonen”, zegt ze als ze terugkijkt op haar eerste dagen in het land. Zij, haar ouders en zussen reisden veel en woonden op verschillende plekken, maar meestal in westerse landen. “Het westelijke christendom voelde voor mij als vertrouwd. Het was heel boeiend om God aan het werk te zien in verschillende landen”, vertelt ze.

Wortels van het christelijk geloof
Toch was ze ook benieuwd naar de geschiedenis en de wortels van het christelijk geloof. “Ik was nieuwsgierig, ik wilde geen ‘onwetende’ gelovige zijn.” En zo ging ze in 2013 voor het eerst naar Israël, Jeruzalem. Haar eerste indruk van het land was niet zo positief. “Ik vond het maar niets. Het was zo ‘hard’, de mensen kwamen afstandelijk op mij over. Het was zo anders dan het ‘westerse’ christendom”, vertelt ze.

“Ik vond het maar niets. Het was zo ‘hard’, de mensen kwamen afstandelijk op mij over. Het was zo anders dan het ‘westerse’ christendom.”

Een ontmoeting op een markt (soek) in Jeruzalem zou haar leven voor altijd veranderen. “Ik herinner het me nog levendig. Ik stond bij een bloemenstal toen ik de stem van God hoorde die mij vroeg of deze plek mijn thuis kon worden,” herinnert Casey zich. “Ik was compleet geschokt, en dacht: nee! Toen zei God: ‘Ik kan elke plek tot jouw thuis maken, waar Mijn hart is.’ Ik antwoordde: ‘Maar dan moet U mijn hart veranderen, zodat ik die liefde ook kan voelen.'”

Een paar maanden na deze bijzondere roeping, verhuisde ze in 2014. Een sprong in het diepe. Ze kon zich niet voorstellen dat ze nog vele jaren in Jeruzalem zou blijven en zich daar echt thuis zou gaan voelen.

Levens transformeren door de liefde van God
Sinds die dag is Casey betrokken bij verschillende organisaties en projecten in Israël. Ze studeerde Hebreeuws en verdiepte zich in het Midden-Oosten, deed vrijwilligerswerk en leerde steeds meer locals kennen. Tot ze in contact kwam met FIRM (Fellowship of Israel Related Ministries), een lokale organisatie gevestigd in Jeruzalem, die tot doel heeft gelovigen over de hele wereld te verbinden met Israël vanuit een Bijbels wereldbeeld. Een tweede doel van FIRM is om de lokale gemeenschap van gelovigen in Israël te versterken en van middelen te voorzien.

FIRM ondersteunt en financiert ook allerlei lokale projecten, bijvoorbeeld op het gebied van onderwijs, maar ook sociale en praktische hulp aan weeskinderen of mensen die in armoede leven. Daarnaast worden er conferenties georganiseerd om christen uit Jordanië, Irak, Egypte en andere landen uit het Midden-Oosten samen te brengen.

Ze huilt vaak om de gebrokenheid van het land waar ze van is gaan houden en dat ze in haar hart heeft gesloten.

Contact met Israeli’s
In het begin vond Casey het moeilijk om contact te leggen met Israëli’s, vertelt ze. “Het was zo’n andere cultuur en taal. Alles was onbekend. Ik vond het behoorlijk ‘moeilijk’. In Israël hebben we daar een woord voor: ‘sabra’, wat de vrucht is van een cactus, en ook een term die wordt gebruikt om in Israël geboren Israëli’s te beschrijven. Mensen kunnen aan de buitenkant vaak nogal ‘stekelig’ lijken, maar van binnen zijn ze lief. In het begin wist ik echt niet hoe ik met de mensen moest omgaan en echte relaties moest opbouwen, maar dat heb ik gaandeweg geleerd. Ik wilde ze echt begrijpen, en ook waarom Israël en het Joodse volk zo belangrijk zijn voor God.”

Oorlog in Israël
Op 7 oktober veranderde alles, toen de militante Palestijnse beweging Hamas Israël aanviel. Een grootschalige aanval, waarbij meer dan 1.200 Israëli’s werden vermoord en meer dan 240 gijzelaars door Hamas werden ontvoerd en naar Gaza werden gebracht. Israël sloeg terug met aanvallen op de terreinfrastructuur van Hamas in de Gazastrook. “Oorlog is gruwelijk lelijk, en zoveel mensen zijn al gestorven”, vertelt Casey. “De rol van FIRM moest onmiddellijk verschuiven naar die van crisishulp.”

In plaats van zich te richten op het samenbrengen van christenen in het Midden-Oosten en het trainen en toerusten van leiders, moesten Casey en haar collega’s van FIRM zich nu richten op praktische hulp, zoals het leveren van voedsel en water aan families in schuilkelders, het helpen van duizenden ontheemde families, en het verstrekken van praktische benodigdheden zoals helmen en kogelvrije vesten voor reservetroepen in het IDF (het Israëlische leger).

Er was een grote behoefte aan praktische hulp, vertelt Casey. “We brachten verschillende organisaties samen; we vervulden een brugfunctie.” Voelde ze zich niet onveilig? “Mijn moeder stelde me dezelfde vraag,” zegt ze. “Maar het centrum van Gods wil is de veiligste plek waar je kunt zijn. Daar moet ik dienen. Ik weet zeker dat Hij daar is.” Als ze zich bang of onveilig voelt, roept ze God aan, door gebed, of door haar pianospel. Ze huilt vaak om de gebrokenheid van het land waar ze van is gaan houden en dat ze in haar hart heeft gesloten.

“Het was moeilijk om het land te verlaten terwijl mijn hart ernaar verlangt daar te zijn”, geeft ze toe. “Maar ik geloof dat mijn tijd hier nog niet voorbij is.”

Hartverscheurende humanitaire situatie
“De oorlog is niet tussen het Palestijnse volk en de Israëli’s, maar tegen Hamas, een terroristische organisatie,” zegt ze. “De humanitaire situatie in Gaza is hartverscheurend. Zo velen zijn gestorven. Duizenden terroristen zijn uitgeschakeld, maar er vallen ook veel burgerslachtoffers. Er zijn grote tekorten aan goederen. FIRM probeert hulp te bieden via contacten met Arabische christenen in Israël, maar dat is niet gemakkelijk omdat alles in Gaza wordt gecontroleerd door Hamas.”

Casey is geschokt door het onmenselijk, gruwelijke geweld dat Hamas heeft aangericht in de Israëlische gemeenschappen die het zwaarst getroffen zijn op 7 oktober, zoals Be’eri en Kfar Aza. “De wreedheid van Hamas kan niet in woorden worden beschreven; het is te gruwelijk.” Ze ziet parallellen met de Vietnamoorlog, waar ook ondergronds werd gevochten via terreurtunnels. Tranen wellen op in haar ogen als ze praat over het oorlogsgeweld, waar zij ook getuige van is geweest.

Vervallen van werkvisum
Casey’s tijd in Israël werd abrupt onderbroken toen haar werkvisum in 2020 werd ingetrokken. Sindsdien leidt ze een leven tussen Santa Monica en Jeruzalem, waarbij ze steeds enkele maanden in een van beide plaatsen leeft. In deze moeilijke oorlogsdagen is het ‘bijzonder bitter’ dat veel van haar vrienden in Israël het land niet kunnen verlaten, maar zij geen andere keus heeft. “Het was moeilijk om het land te verlaten terwijl mijn hart ernaar verlangt daar te zijn”, geeft ze toe. “Maar ik geloof dat mijn tijd hier nog niet voorbij is.”

Terwijl ze haar koffers pakte en afscheid nam van haar vrienden en collega’s, wist Casey dat ze zou terugkeren naar het land dat haar hart gestolen had. Haar plan is om haar reis voort te zetten naar Santa Monica, waar ze een appartement heeft, en in april terug te keren naar Israël.

“We mogen onze lasten neerleggen bij God, juist als het heel zwaar is. Dat zie je ook bij David, in de Psalmen.”

Toekomst
Casey kijkt uit naar de dag dat ze weer Israëlische bodem zal betreden. “Mijn band met dit land is diep en blijvend”, zegt ze vastberaden. “Ik geloof dat God mij hier heeft geroepen om een verschil te maken, en ik kan niet wachten om terug te keren naar het werk dat nog gedaan moet worden. Ik wil mensen tot zegen zijn, liefhebben en dienen. Het is een eer om dat te mogen doen.”

Als ze kijkt naar de toekomst, ziet ze veel gebrokenheid en verdriet, maar toch houdt ze hoop voor Gods volk. “Het zijn ook ontzettend veerkrachtige mensen. Mijn gebed is dat ze gericht zullen zijn op het leven, niet op haat.”

Als je kijkt naar wat er wereldwijd gebeurt, kun je je soms lamgeslagen en machteloos voelen. “We mogen onze lasten neerleggen bij God, juist als het heel zwaar is. Dat zie je ook bij David, in de Psalmen”, zegt Casey.

Wat kunnen wij als christenen doen, voor het Israëlische volk dat in zo’n diepe nood verkeert? “Bid, geef donaties. Of kom: er is een grote behoefte aan praktische hulp, bijvoorbeeld fruit plukken bij boeren, of andere vormen van ontwikkelingswerk.”

RefoPortaal | Digitale ontmoetingsplaats voor Reformatorisch / Christelijk Nederland