Skip to main content

‘Lucht en leegte, alles is leegte,’ luidt het beroemde begin van het boekje Prediker. En zo eindigt het ook. Is hij een somberman, een pessimist? Niets is minder waar. Als een onderzoeker die na gedegen studie tot een conclusie komt, schrijft hij: Ik heb vastgesteld dat voor de mens niets goeds is weggelegd, behalve vrolijk te zijn en van het leven te genieten – Prediker 3:12.

Illusie
Met de uitspraak dat ‘alles lucht en leegte is’ bedoelt hij niet dat het leven zinloos zou zijn. Ook kritiseert hij niet het verlangen om onze kennis van de wereld te vergroten. Wel futiel is het idee dat we een absolute greep op het leven zouden kunnen krijgen. Dát is ‘lucht en leegte’, een illusie. Daarvan wil hij ons verlossen met voorbeelden die uit het leven zijn gegrepen.

Vanachter zijn schrijftafel kijkt Prediker naar buiten, naar de drommen mensen in de steegjes van de stad die blakert in de hitte.

Denk maar niet dat die één seconde sneller of langzamer gaat door ons drukke gedoe. En dan de wind die aan de gewaden rukt:

De wind waait naar het zuiden,
dan draait hij naar het noorden.
Hij draait en waait en draait,
en al draaiend waait de wind weer terug – Prediker 1:6

Geen mens die daar greep op krijgt. Dan vermoeien we alleen maar onszelf zodat we een ‘afkeer’ van het leven krijgen, zegt Prediker.

RefoPortaal | Digitale ontmoetingsplaats voor Reformatorisch / Christelijk Nederland